Nefreti aşmanın tek yolu var Affetmek.
Başkalarını affettiğimizde biz özgürleşiriz.
Nefret yaşamdan zevk almamızı, insanların güzel yanlarını görmemizi engeller.
Hiç kimse saf iyi yada saf kötü değildir.
Salt kötülükleri görmek bir süre sonra şüphe, depresyon umutsuzluk denizinde boğar insanı. Nefret dolu bir yaşam, mutsuz bir yaşamdır.
Affetmek insanı derinleştirir. Affetmek için, insanın ruhsal ve zihinsel olarak kendisini hazır hissetmesi gerekir.
Çünkü affetmek bir seçimdir.
Kimsenin zorlamasıyla affetmek mümkün değildir.

Seni sen olduğun için sevendir

Yüreğinin sesini uzaklarda bile dinleyendir

İki eli kanda olsa derdine yetişendir

Var olduğunu hissettiren, kıymet bilendir

Dosttur sözde değil özdedir adı...

Sabun köpüğü değil, darlık anında kaybolmaz

Sözünün eri güvenirliği tartışılmaz

Bilirsin, çıkılan yolda yarenlikten caymaz

Hayatına girdimi kolay kolay çıkamaz

Dosttur sözde değil özdedir adı...

Yüreğini menfaatsiz sunar

İyiliğin için sözleri acıya bular

Vakti zamanı gelir söyledikleri bir bir çıkar

BECAYİŞ SAYFASI İÇİN TIKLA
http://personel.saglik.gov.tr/becayis/

İsviçre'de geliştirilen Dianatal adlı bir jel, kadınların korkulu rüyası olan doğum sancısını tarihe gömdü. Ameliyat izi olmayan ve bir günde normal hayatına dönen Ulutürk, bir kız bebek dünyaya getirdi. Nefes adı verilen bebeğin ve annenin sağlık durumunun iyi olduğu belirtildi.

SEVECEKSEN BÖYLE SEV

Senin keyif aldıklarından benim her zaman keyif almam
gerekmediği ihtimalini düşünerek sev beni.
Kışları,seni kışın sevmeye başladığım için sevdiğimi anlayarak kışın
gelmesine öfkelenmeden sev beni.
En beğendiğin yemeği yaptıktan sonra,onu yerken erkeğinin beğenisini
kazanmış kadının zaferini hissederek ye,sana yaptığım yemeği.
Kötüde olsalar,sırf birlikte geçirdiğimiz için oralardan sev birlikte
yürüdüğümüz yolları.
Kalabalıklarıda sev.Hatırla birlikte o kalabalıkların içinde trafikte

Dost musun? Öyleyse canın canımdır... Aynan olmalıyım...
Yüzüne söyleyebilmeliyim her şeyi...
Hem sakınmadan, mertçe...
Hani bilirsin, esirgemem lâfımı, Ne şekil gelirse, öylece...
Hazırım tüm içtenliğimle konuşmaya, ama, Seni de dupduru isterim karşımda...
Dostsan, Gözlerimin içine baka baka yaka silk be...nden! Arkamdan şikayetlenme! ....
Yiğit ol! ......Gerekirse yiğitçe azarla, çekinme! .....Lâf değil, icraat beklerim senden! ......

İnsanın büyüdükçe mi artıyor dertleri?Yoksa insan büyüdükce mi anlıyor gerçekleri.?

Özdemir Asaf

Yaşamak direnmektir.Sevmek güvenmektir.Şunu unutma,İnsan çoğu zaman dünyanın hakimi,bazen de küçük bir kalbin esiridir.

Mevlana

Bir sürü dostunun içinde elbet düşmanların olacak ama unutma ki,onca düşmanın içinde belki seni dostun vuracak.

Maksim Gorki

Unutma,bir kalbi kırdıktan sonra özür dilemek fayda sağlamaz.Bil ki,telafisi olmayan şeylerin izahı gereksizdir.

Victor Hugo

Japon çocuğun tek hayali çok ünlü bir karateci olmaktı. Fakat ailesi buna izin vermezdi. Bir gün talihsiz bir kaza sonucu çocuk sol kolunu kaybetti. Ailesi çocuğun moralinin çok kötü olduğunu görünce ona bir karate hocası tuttu. Hoca ilk dersinde çocuğa karsısındakini sağ koluyla tutup üstünden savurmayı gösterdi. Hatta ikinci, üçüncü ve sonraki bütün derslerde hep aynı hareketi yapıyorlardı. Çocuk bir gün hocasına "hocam ben çok sıkıldım, artık başka hareketlere geçsek" dedi. Hoca ise bunu kabul etmeyerek dünyada bu işi en hızlı yapan kişi olmadıkça bitirmeyeceğini söyledi.

Vermekten hoşlanmıyorsan, sana verilmesini de engellersin.
Verilmekten hoşlanmıyorsan vermeyi de bilemezsin.
Ne vereyim, ne versinler diyorsan
Sadece alıyorsun.

Mutluluk içinde başlar, çünkü mutluluk içten, özden verebilme yetisini kazanmakla başlar.
İnsanların çoğu neden mutsuz, en azından mutlu değil?
Vermeden almayı ya da önce alıp sonra vermeyi düşündükleri için.
Bir gezgin, dağ bayır gezerken bir akarsuyun içinde değerli bir taş bulur.
Ertesi gün yolda bir adamla karşılaşır. Adam çok açtır.
Gezgin torbasındaki yiyeceği karşılaştığı bu kişiyle paylaştırır.

A.Şerif İzgören kitabından ;
" toplantıya gideceğim.Baktım geç kalma ihtimalim var,bindim bir taksiye,muhabbetçi bir arkadaş.O anlatıyor ben dinliyorum.Tam işyerinin önüne geldik.Ankara'da Bakanlıklar.Diyelim ki. taksi parası 9.75 TL tuttu,ben 10 TL uzattım.Hani hepimizin yaşadığı sahne vardır ya,taksici üstünü arıyormuş gibi yapar,siz de para üstünü alabılmek için bir ayak dışarda,inmemek için debelenirsiniz.Tam o sahne olacak.Şoför,para üstü varmı diye aranmaya başladı.

"Üstü kalsın kardeşim"dedim.

Döndü bana doğru

"Vaktin varmı ağabey ?" dedi.